27 Mart 2011 Pazar

Sen ve Ben

"Yarın çok geç olacak, sen de biliyorsun. Yarın çok geç olacak, hep yarın dediğin hayellerinin gerçekleştiğini görebilmen için.  Ve anlayacaksın, hep bir gün olacak dediklerinin aslında hiçbir zaman senin olmadığını. Yarın çok geç olacak biliyorsun, yüreğini korkusuzca açmak ve ben buradatım demek için."

"Yarın çok geç olacak hayat oyununda yüzünü örttüğün maskelerini çıkartmak için. Hep seni başka biri olarak tanıyacaklar ve sen hep kendi kendine kızacaksın. Yarın inan bana çok geç olacak mutluluğun da, hayatın beklediğin herşeyin de aslında senin içinde başladığını görmek için."

"Nasıl yaparım bilmiyorum. Sana nasıl gösterebilirim ki... Yaşamlarımızı, kendi ellerimizle inşa ettiğimiz duvarların içinde sıkışıp kalarak yok ettiğimizi. Çirkinleştiriyor, basitleştiriyoruz. Kendi kendimizi öldürüyoruz. Yarın çok geç olacak bunu anladığında."

" Ben bedenimin içinde dünyamı saklıyorum."

"Acaba ne yapmamı istiyor ya da ne bekliyor. Hadisene şimdi dokunmalısın. Konuşsana. Söylesene. Kulağına fısıldasana. Elini alıp dokunmasını istediğin noktaya götürsene. Bari yatakta bıraksana kendini... Seksi konuşamadığı için kaç evlilik ya bitiyor ya mutsuz. Kaç çift tatminsiz. "seni içimde istiyorum", "İçinde olmak istiyorum."Çok mu çirkin sözler?"

"Zor olan karşılıksız sevebilmek.Onun seni sevdiği için değil, sadece o olduğu için, varlığı için sevebilmek. Zor, çok zor ama bir o kadar da mutluluk verici."

"ilişkiyi karşındakine göre inşa edersen yıkılacaksın."

"Bir ilişkide önemli olanı iki tarafın öz benliklerini, kişisel özelliklerini kaybetmeden birbirlerini tamamlayabiliyor olmaları... Bir ilişkinin kalitesini senin beklentilerini ne kadar karşıladığıyla ölçmekten vazgeç."





2 yorum:

#birfotoğrafbiryazı dedi ki...

son olarak;Bir ilişkinin kalitesini senin beklentilerini ne kadar karşıladığıyla ölçmekten vazgeç."
demişsin...
Doğru demişsin de beklentisiz yapılanlarda mutsuzluğa sürüklüyor insanı götürüm gücü üzerine oynamak diyorum ben buna..

Karşındaki de ehli insan değilse işine geliyor hep alan olmak.

Aslında katılıyorum yazındaki herşeye ama bu cümleye hem katılıyorum hem de katılmıyorum belirtmek istedim:)

Kim dedi ki...

Haklısın. Sanırım o beklentisizlik bir yere kadar, sonra bekliyor insan. Bekliyor... Onun da bir sınırı var sanırım. Ya da bu da doğru değil, çok karışık aslında. Belki de şöyle: umutsuzluk beklemenin belini kırıyor.Umutsuzluk en kötüsü bence, o sıfırlayınca insan şaşırıyor.